วนอุทยานภูแฝก 
ความเป็นมาของวนอุทยานภูแฝก เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2539 ครอบครัว “สิงห์นาคลอง" และ “ไวแสน" ได้ไปกินข้าวด้วยกันในวันหยุด โดย ด.ญ.กัลป์ยามาศ สิงห์นาคลอง (กล้วยไม้) และ ด.ญ.พัชรี ไวแสน (ส้มโอ) ได้พบรอยเท้าประหลาดกลางลานหินลำห้วยเหง้าดู่ เชิงเขาภูแฝก บริเวณเทือกเขาภูพาน ทั้งสองลงความเห็นตรงกันว่าเป็นรอยเท้าไดโนเสาร์แน่นอน โดยประมวลจากประสบการณ์ที่เรียนมา และที่พบเห็นตามสื่อสารมวลชนต่างๆ จึงวิ่งไปบอกผู้ปกครองมาดู และเมื่อผู้ปกครองมาดู และพิจารณาอย่างละเอียด จึงได้ติดต่อผู้เชี่ยวชาญมาพิสูจน์ ต่อมาในวันที่ 28 พฤศจิกายน 2539 ดร.วราวุธ สุธีธร นักธรณีวิทยา ผู้เชี่ยวชาญด้านไดโนเสาร์ พร้อมกับผู้สื่อข่าวได้เดินทางมาพิสูจน์และลงความเห็นว่าเป็นรอยเท้าไดโนเสาร์จริงๆ สร้างความตื่นเต้นแก่คณะที่เดินทางไปร่วมพิสูจน์ ผู้เชี่ยวชาญยังกล่าวอีกว่า เป็นรอยเท้าไดโนเสาร์กินเนื้อเป็นอาหารสายพันธุ์ “คาร์โนซอร์” อายุของรอยประมาณ 140 ล้านปี คำนวณจากช่วงก้าวจะมีความสูงจากเท้าถึงสะโพกประมาณ 2 เมตร นับเป็นรอยเท้าไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุด และแสดงแนวทางการเดินที่ชัดเจนที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองไทย วนอุทยานภูแฝกอยู่ในท้องที่บ้านน้ำคำ ตำบลภูแล่นช้าง กิ่งอำเภอนาคู จังหวัดกาฬสินธุ์ อยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าดงห้วยฝา มีเนื้อที่ประมาณ 4,062.50 ไร่ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นวนอุทยาน โดยกรมป่าไม้ได้ประกาศ เมื่อวันที่ 27 มกราคม 2540 และต่อมาในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ.2563 ได้มีประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กำหนดบริเวณพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าดงห้วยฝา ในท้องที่ตำบลนิคมห้วยผึ้ง อำเภอห้วยผึ้ง และตำบลภูแล่นช้าง อำเภอนาคู จังหวัดกาฬสินธุ์ ให้เป็นวนอุทยาน เนื้อที่ 6,656 ไร่ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 138 ตอนพิเศษ 3 ง วันที่ 5 มกราคม 2564 cr. https://matirathonline.com/ https://travel.trueid.net/detail/X7NNvXeaBae7 https://matirathonline.com/archives/21206https://pukmudmuangthai.com/detail/2446
